Adam Asnyk

Memnon

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Memnon

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Wesprzyj Wolne Lektury

5. Strona redakcyjna

Memnon

PP. Trojackim.

Niedaleko oceanu wybrzeży,

W cichej grocie, gdzie się jutrznia zwykła kryć,

Ranny Memnon na wilgotnych mchach leży,

I nie może umrzeć, ani żyć.

Co noc Eos nim wybiegnie w niebiosa,

Tam przychodzi nad swym synem ronić łzy,

I na chwilę macierzyńskich łez rosa

Z jego czoła spędza ciężkie sny.

Wtedy rwie się z jego piersi zbolałej

Cichej skargi melodyjny, smutny ton,

Przypomina dni wielkości i chwały,

I swej matce tak się skarży on:

«Czemuś ty mi wyprosiła o matko!

Tego trwania pośmiertnego straszny dar?

Żem pozostał dla podziemnych zagadką,

A dla żywych jedną z próżnych mar.

Po co było żądać dla mnie u bogów

Świadomości, z której płynie tylko ból,

Po co było zatrzymywać u progów,

Gdym miał odejść do szczęśliwych pól?

Lepiej było wraz z cieniami innemi

Naraz stracić całą pamięć ziemskich dni,

Niż pozostać nawpół martwym na ziemi,

Z sercem, które o przeszłości śni.

Co mi z tego, żem przechował zamkniętą

Skrę żywota przez tę długą grobu noc,

Gdy mi wszystkie jego dary odjęto:

Dzielność, chwałę i królewską moc!

Każdy może mnie znieważać bezkarnie,

Może śmiało bezwładnego deptać lwa...

A ja muszę znosić wszystkie męczarnie,

Bo tak chciała, matko, miłość twa!»

Na to Eos z macierzyńską pieszczotą:

«Synu — rzeknie — biedny synu mój!

Znosić musisz taki smutny los po to,

Byś mógł powstać na ostatni bój.

Przeznaczenie próśb daremnych nie słucha,

Wszystko trzeba okupywać nam,

Trzeba w grobie zdobyć nową moc ducha

Chcąc do życia znów powrócić bram».

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/asnyk-memnon

Tekst opracowany na podstawie: Adam Asnyk, Pisma, tom III, wydanie nowe zupełne, w układzie i z objaśnieniami F. Hoesicka, nakładem Księgarni F. Hoesicka, Warszawa 1924.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła.

Okładka na podstawie: Dimmed@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.